گهی ز چشمۀ جنت مرا شرابی داد گهی ز آتش دوزخ به من زبانه نمود چو مرغ خانه گرفتیم درین دیار وطن که این دیار به چشمم چو آشیانه نمود (اوحدی) این اثر در ابعاد 50 × 100 سانتیمتر است. مواد به کار رفته در آن اکولین (جوهر رنگی) و اکرلیک روی مقوای نیمه براق است که نهایتا بر روی یک شاسی چوبی به ضخامت یک سانتیمتر چسبانده شده. این اثر با قاب ارائه خواهدشد.
من کشته و غم کشندهٔ من تو دلکش و دل کشنده تو زان است شفق که طوطی چرخ در خون گردد ز خندهٔ تو چون سایه در آفتاب نرسد کی در تو رسد روندهٔ تو (عطار) این اثر در ابعاد 50 × 100 سانتیمتر است. تکنیک به کار گرفته شده میکس مدیا بر روی مقوای نیمه براق است که نهایتا بر روی یک شاسی چوبی به ضخامت یک سانتیمتر چسبانده شده. این اثر با قاب ارائه خواهدشد.
صوفی بیا که آینه صافیست جام را تا بنگری صفای می لعلفام را راز درون پرده ز رندان مست پرس کاین حال نیست زاهد عالی مقام را (حافظ) این اثر در ابعاد 100 × 100 سانتیمتر است. مواد به کار رفته در آن اکولین (جوهر رنگی) و اکرلیک روی مقوای نیمه براق است که نهایتا بر روی یک شاسی چوبی به ضخامت سه سانتیمتر چسبانده شده و به همین دلیل میتوان با و یا بدون قاب از دیدن آن لذت برد.
چون نیست ز هر چه هست جز باد بدست چون هست بهرچه هست نقصان و شکست انگار که هرچه هست در عالم نیست پندار که هرچه نیست در عالم هست (خیام) این اثر در ابعاد 100 × 100 سانتیمتر است. مواد به کار رفته در آن اکولین (جوهر رنگی) و اکرلیک روی مقوای نیمه براق است که نهایتا بر روی یک شاسی چوبی به ضخامت سه سانتیمتر چسبانده شده و به همین دلیل میتوان با و یا بدون قاب از دیدن آن لذت برد.
پرنده روی هوا و بر فراز چراغ های خطر در ارتفاع بی خبری می پرید و لحظه های آبی را دیوانه وار تجربه می کرد پرنده آه فقط یک پرنده بود … «فروغ فرخزاد»
خورشید در دور دستها میتابد و در حال غروب است. پرندگان نظاره گرند. منتظر صبح باش که حزن به سر آید. این اثر بر روی سه لَت کار شده که قسمت بالا در ابعاد 100 × 100 سانتیمتر و دو لَت پایین هر کدام 20 × 100 سانتیمتر است و بدین ترتیب ابعاد نهایی 100 × 140 سانتیمتر خواهدشد. مواد به کار رفته در آن اکولین (جوهر رنگی) و اکرلیک روی مقوای نیمه براق است که نهایتا بر روی یک شاسی چوبی به ضخامت سه سانتیمتر چسبانده شده و به همین دلیل میتوان با و یا بدون قاب از دیدن آن لذت برد.
ٰ ٰآسمانش را گرفته تنگ در آغوش ابر؛ با آن پوستین سردِ نمناکش.باغ بی برگی،روز و شب تنهاست،با سکوت پاکِ غمناکش.سازِ او باران، سرودش باد.جامه اش شولای عریانیست.ور جز،اینش جامه ای باید .بافته بس شعله ی زرتار پودش باد .گو بروید ، هرچه در هر جا که خواهد، یا نمی خواهد .باغبان و رهگذران نیست .باغ نومیدانچشم در راه بهاری نیستگر زچشمش پرتو گرمی نمی تابد،ور برویش برگ لبخندی نمی روید؛باغ بی برگی که می گوید که زیبا نیست؟داستان از میوه های سربه گردونسای اینک خفته در تابوت پست خاک می گوید .باغ بی برگیخنده اش خونیست اشک آمیزجاودان بر اسب یال افشان زردش میچمد در آن.پادشاه فصلها ، پائیز ..(مهدی اخوان ثالث)
ای طایفه پا کوبید چون حاضر آن جویید باشد که سعادت پا در پای شما کوبد این عشق چو بارانست ما برگ و گیا ای جان باشد که دمی باران بر برگ و گیا کوبد (مولانا) این اثر بر روی دو لَت کار شده و هر لَت در ابعاد 100 × 100 سانتیمتر که جمعاً طول اثر به 200 سانتیمتر میرسد. مواد به کار رفته در آن اکولین (جوهر رنگی) و اکرلیک روی مقوای نیمه براق است که نهایتا بر روی یک شاسی چوبی به ضخامت سه سانتیمتر چسبانده شده و به همین دلیل میتوان با و یا بدون قاب از دیدن آن لذت برد.
